Storythai

เทอ บอกไม่เข้าใจ บอกไม่เข้าใจ

ค น อ ย่ า ง ชั้ น , , *

ชั้น ยิ้มได้อย่างไร  ยิ้ ม  ได้อย่างไร ??

เมื่อเทอมาบอกกัน  ว่า  . . . ข อ ล า 


ชั้น ที่เคยรักเทอ ,, ก้ยังรักเทอ..เ ห มื อ น ผ่ า น ม า

ชั้นยิ้มเพราะมันเหนื่อย..ไม่มีแล้วอิกน้ำตา

ถึ ง เ ว ล า ต้ อ ง ยิ้ ม ใ ห้ กั บ มั น..


ยิ้มให้ ค ว า ม ผิ ด ห วั ง  

อ ย่ า ง ค น คุ้ น เ ค ย ~.*

ยิ้มให้ความมืดมน อย่างคนรุจักกัน

นี่ คือ เ พื่ อ น เ ก่ า

ที่เราต้องเจอ .. เจอกันเมื่อนานแสนนาน..

ร้องไห้ ให้กับมัน ช่างดูง่ายดาย..

เหมือนเรา ไ ม่ ท้ า ท า ย  เท่า เ ร ายิ้ ม ใ ห้ กั บ มั น


สุข ก้ ยิ้มได้   เจบก้ยิ้มได้..

ให้ ราคามันเท่ากัน...ยิ้มให้มันก้พอ..



ชั้น ไม่ได้แข็งแรง  ไม่ได้มั่นคง

สักเท่าไหร่

แค่รู้ว่าบางที  แอบยิ้มตอนที่เสียใจ

เหมือนอารัยก้ง่ายขึ้นมา..*





> รักเพื่อน <



วัน วัน ผ่านไป เร็ว มากมาย

เหมือนกับวันวัน ยังไม่ได้ ทำอารัยให้ตัวเองเลยไง..

มัวแต่เอาเวลาไปทำอารัย ??

วันนี้..เหมือนไม่มี

เหมือนขาดอารัยไปสักอย่าง ..

ความรู้สึกเดิมเดิม เริ่มกลับมาอิกแร้วว

พุ่งนี้..ก้ต้องกลับเข้าสู่โหมดปกติ

คือ การไปโรงเรียน

ดูเหมือนอารัย ก้ยังไม่พร้อม..ทุกอย่างในตอนนี้

เหมือนกับการที่เราต้องเริ่มใหม่..หมดเลย

การเริ่มใหม่ครั้งนี้ มันอาจจาเปน

สิ่งที่ดีที่คัยสักคน..รอมานาน..แล้วว

โอ๊ย..แล้วจาพูดถึงเพื่อ ??





อยู่กับปัจจุบันเปนพอ..มันอาจจาดีที่สุดก้ได้

อยู่เช๋ยๆ มันอาจจาเปนทางออกที่ดีที่สุด...